Εβδομάδα εθελοντισμού LETS DO IT GREECE

Την Τετάρτη 13 Απριλίου 2016 οργανώνουμε ομάδες μαθητών που με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών θα καθαρίσουν τους εξωτερικούς χώρους του σχολείου, το γυμναστήριο κι όπου αλλού κριθεί απαραίτητο. Με τον τρόπο αυτό θα συμμετάσχουμε κι εμείς στην εβδομάδα εθελοντισμού που λαμβάνει χώρα σε όλη την Ελλάδα με ποικίλες δράσεις.

"Ενώνουμε τις δυνάμεις μας σε όλη την Ελλάδα για να καθαρίσουμε ολόκληρη τη χώρα μέσα σε μία μόνο μέρα!"

Μαρία Πολυδούρη

Ευτυχής συγκυρία να κάνουμε ποίημα της Πολυδούρη, σήμερα 1η Απριλίου, ημέρα των γενεθλίων της.
Η Μαρία Πολυδούρη γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1902 και πέθανε το 1930.

1902	Γεννήθηκε την 1η Απριλίου στην Καλαμάτα. Πατέρας της, ο φιλόλογος καθηγητής Ευγένιος Πολυδούρης και μητέρα της η Κυριακή, το γένος Μαρκάτου.
1905	Ο πατέρας της μετατίθεται στο Γυμνάσιο Γυθείου. Εκεί θα τελειώσει η Μαρία το Δημοτικό και το Σχολαρχείο.
1914	Νέα μετάθεση του πατέρα της, αυτή τη φορά στα Φιλιατρά. Εκεί η Μαρία θα φοιτήσει στην Α΄ και Β΄ τάξη του Γυμνασίου.
1916	Η οικογένεια Πολυδούρη επιστρέφει στην Καλαμάτα. Η Μαρία σε ηλικία 14 ετών θα δημοσιεύσει στο περιοδικό «Οικογενειακός Αστήρ» το πρώτο της ποίημα. Είναι το πεζοτράγουδο «Ο πόνος της μάνας» που έγραψε στα Φιλιατρά πριν ένα χρόνο. Συγκεντρώνει τα ποιήματά της στη συλλογή «Μαργαρίτες», που δεν εκδίδει ποτέ.
1918	Τελειώνει το σχολείο και διορίζεται, ύστερα από εξετάσεις, στη Νομαρχία Μεσσηνίας. Εκδηλώνει το ενδιαφέρον της για το Γυναικείο Ζήτημα και τη χειραφέτηση της γυναίκας.
1920	Πεθαίνει ο πατέρας της και σε 40 ημέρες η μητέρα της.
1921	Εγγράφεται στη Νομική Σχολή. Αρχίζει να γράφει το ημερολόγιό της.
1922	Μετατίθεται στη Νομαρχία Αττικής. Φοιτάει στο Πανεπιστήμιο. Γνωρίζει τον Καρυωτάκη και δημοσιεύει ποιήματά της στα περιοδικά "Έσπερος" της Σύρου, "Ελληνική Επιθεώρησις", "Πανδώρα", "Παιδική Χαρά" και "Εύα".
1924	Γνωρίζεται με τον Αριστοτέλη Γεωργίου.
1925	Εγκαταλείπει το Πανεπιστήμιο χωρίς να τελειώσει τις σπουδές της. Γράφει τις τελευταίες σελίδες του Ημερολογίου και φεύγει για τη Φτέρη Αιγίου, όπου γράφει τη νουβέλα που δε θα δημοσιεύσει ποτέ. Φοιτάει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού και αργότερα στη Σχολή Κουνελάκη.
1926	Παίζει στο «Κουρέλι» του Νικοντέμι. Ταξιδεύει στο Παρίσι, όπου παίρνει δίπλωμα ραπτικής από την Ecole Pigier.
1927	Νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Charité.
1928	Επιστρέφει στην Αθήνα και νοσηλεύεται στη «Σωτηρία». Εκδίδει τη συλλογή «Τρίλλιες που σβήνουν». Αυτοκτονεί ο Καρυωτάκης.
1929	Παραμένει στη «Σωτηρία». Εκδίδει τη συλλογή «Ηχώ στο χάος».
1930	Πεθαίνει στις 30 Απριλίου στην κλινική Χριστομάνου.

 

Για τον ανεκπλήρωτο έρωτα του Καρυωτάκη και της Πολυδούρη διαβάστε ένα αφιέρωμα ΕΔΩ

«Ω, χαμηλώστε αυτό το φως!
Στη νύχτα τι ωφελάει;
Πέρασε η μέρα. Φτάνει πια.
Ποιος ξέρει ο Ύπνος μου κρυφός
αν κάπου εδώ φυλάει
κι αν του ανακόβεται η στιγμή
να ’ρθει, που τον προσμένω.
Έχω στο στόμα την ψυχή,
μου παρατήσαν οι λυγμοί
το στήθος κουρασμένο.
[...]
Πάρτε το φως! Είναι η στιγμή!
Τη θέλω όλη δική μου.
Είναι η στιγμή να κοιμηθώ.
Πάρτε το φως! Με τυραννεί...
μου αρνιέται την ψυχή μου...»
Μαρία Πολυδούρη, από το Λεξικό Νεοελληνικών Παραθεμάτων και Αφορισμών (επιμ. Γ.Π. Σαββίδης).

Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης οι μαθήτριες Αγγελική Μπάγια και Στυλιανή Ζήση έγραψαν το παρακάτω ποίημα. Μπράβο, κορίτσια!

Το ποίημα φιλοξενείται στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Δείτε το ΕΔΩ και στη σελίδα του Υπουργείου στο facebook. 

«ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ»
Γύρω από τον κόσμο
όλοι οι άνθρωποι πιασμένοι,
άσπροι, μαύροι, πλούσιοι, φτωχοί, αλλόθρησκοι.
Γύρω στον κόσμο
όλοι οι άνθρωποι ταξιδεύουν
για να βρουν αδέρφια με τα οποία δε μοιάζουν.
Ένα Αμερικανάκι πιασμένο με ένα Αφρικανάκι,
ένα Αφρικανάκι πιασμένο με ένα Αμερικανάκι.
Η αδελφοσύνη φτιάχνεται από την καρδιά
και όχι από το χρώμα του δέρματος.
Ένας  χριστιανός πιασμένος με έναν μουσουλμάνο,
ένας πλούσιος πιασμένος με έναν φτωχό,
ένας πολιτισμένος πιασμένος με έναν απολίτιστο,
ένας νηφάλιος πιασμένος με έναν αλκοολικό,
ένας ατρόμητος πιασμένος με έναν φοβισμένο,
ένας άνθρωπος πιασμένος με έναν άλλον.
Δυο άνθρωποι μαζί,
δύο άνθρωποι σαν ένας.
Όλοι έχουν ένα κοινό,
κυνηγούν το καλύτερο.
Τόσο διαφορετικοί μα τόσο ίδιοι!
Και κάποιοι άλλοι κάθονται στην άκρη,
αρνούνται να πιαστούνε με τους άπιστους,
τους μαύρους, τους ξοφλημένους, όπως τους αποκαλούν.
Αρνούνται κατηγορηματικά, αρνούνται να αλλάξουν τον κόσμο
μα πιο πολύ τον εαυτό τους…
Μη κολλήσουν κανα μικρόβιο και γίνουν σαν αυτούς.
Το μυαλό τους στενό σα βελονότρυπα,
η βούλησή τους ως εκεί που μπορούν να δουν.
Ένα παιδί τους προσφέρει το χέρι του,
εκείνοι το απορρίπτουν.
Ένα παιδί τους προσφέρει το κλειδί
και εκείνοι το πετούν.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΑΓΙΑ
ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΖΗΣΗ

Η πρώτη μας συμμετοχή στο "Πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο" είναι γεγονός!

Οι μαθητές της Γ΄Γυμνασίου ετοίμασαν ένα ραδιοφωνικό σποτ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους πρόσφυγες. Η συμμετοχή τους είναι η πρώτη απόπειρα του σχολείου μας να έρθει σε επαφή με το μαθητικό ραδιόφωνο (European School Radio). Ακούστε την προσπάθεια των παιδιών ΕΔΩ

Πηνελόπη Δέλτα "Πρώτες Ενθυμήσεις"

21 Μαρτίου 2016: "Με την ποίηση πολεμάμε τον ρατσισμό"

Η 21η Μαρτίου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού. Ταυτόχρονα έχει οριστεί και ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Ο διπλός συμβολισμός αυτής της ημέρας πιστεύουμε ότι μπορεί να αξιοποιηθεί με γόνιμο τρόπο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Περιμένουμε ιδέες και προτάσεις από τους μαθητές μας!

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΣΟΦΙΑ ΓΡΑΜΜΟΖΗ-ΣΩΠΙΚΗ

Στο πλαίσιο της Νεοελληνικής Γλώσσας και Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και με στόχο την προαγωγή της φιλαναγνωσίας, διοργανώσαμε μια εκδήλωση αφιερωμένη στη συγγραφέα Σοφία Γραμμόζη - Σωπίκη και το έργο της. 

Μαζί με τη θεατρική ομάδα του σχολείου δραματοποιήσαμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο της κ. Γραμμόζη "Το σεντούκι της καρδιάς",

ένα βιβλίο στο οποίο παρουσιάζονται βαθιά  ανθρώπινες και συγκινητικές ιστορίες, οι οποίες ξεδιπλώνονται στα Δολιανά και έχουν ως επίκεντρο μια παρέα παιδιών που περνούν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο χωριό, κοντά στον παππού και τη γιαγιά.  Η ξενιτιά, η νοσταλγία, η αγάπη για τον πατρογονικό τόπο, αλλά και η αγάπη της μάνας που περιμένει καρτερικά,  αποτελούν τον βασικό άξονα της ιστορίας μας.

Τα παιδιά χάρηκαν όλη την πορεία της προετοιμασίας και το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους!!!

Έγραψαν για μας: διαβάστε ΕΔΩ

 ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Η κυρία Γραμμόζη κατάγεται από το Κεφαλόβρυσο. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νηπιαγωγών Καλλιθέας, της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, του Μαρασλείου Διδασκαλείου Δημοτικής Εκπαίδευσης και του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών Πανεπιστημίου
Ιωαννίνων.

Είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, της Εταιρίας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου και της Ο.Μ.Ε.Ρ. (Παγκόσμια Οργάνωση Προσχολικής Αγωγής )  στο Παράρτημα Ιωαννίνων. 

Γράφει για παιδιά. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό Δείκτες Εκπαίδευσης που εκδίδει ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Νομού Ιωαννίνων.
     Συμμετέχει στο Λογοτεχνικό Ημερολόγιο του 2010 της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, αλλά και  στο Πρόγραμμα του ΕΚΕΒΙ: «Επισκέψεις συγγραφέων και εικονογράφων σε Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία.

Μερικά από τα έργα της: «Το Ονειρόπαιδο», «Η χάντρα η ασημένια, η χρυσομαλαματένια», για το οποίο έχει λάβει Έπαινο  παραμυθιού από τη Γυναικείας Λογοτεχνική Συντροφιά, «Το Σεντούκι της καρδιάς» και «Η Μελένια και η νεράιδα της Αγάπης», για το οποίο βραβεύτηκε επίσης από την πανελλήνια ένωση λογοτεχνών. Τέλος,  το διήγημά της «Το τίμημα» απέσπασε τον έπαινο διηγήματος 2013 στον διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.