ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ Β1 και ΤΟ Β2

Οι μαθητές του Β1, με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Ποίησης (21 Μαρτίου) έφεραν και διάβασαν στην τάξη ποιήματα. Μεταξύ άλλων, η Κατερίνα μας διάβασε απόσπασμα από το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη, η Ιωάννα απόσπασμα από τον Κρητικό του Διονύσιου Σολωμού, η Έφη Εγγονόπουλο κ.α. Παιδιά, μπράβο σας! 

  Ακολούθησαν αναγνώσεις ποιημάτων και από το Β2. 

* Η Παναγιώτα Τσιλογιάννη έφερε τη Σονάτα του Σεληνόφωτος του Γ. Ρίτσου και του Άγγελου Σικελιανού το ποίημα 

ΓΙΑΤΙ ΒΑΘΙΑ ΜΟΥ ΔΟΞΑΣΑ

 Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη
και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου,
μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή,
νά που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή,
πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου...
Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πώς,
μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσαν ώρα,
σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός,
νά τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα,
λάμπ' η στιγμή ολοστρόγγυλη στο νου μου σαν οπώρα,
βρέχει απ' τα βάθη τ' ουρανού και μέσα μου ο καρπός!...
Γιατί δεν είπα: «εδώ η ζωή αρχίζει, εδώ τελειώνει...»
μα «αν είν' η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως...
μα κι ο σεισμός βαθύτερη τη χτίση θεμελιώνει,
τι ο ζωντανός παλμός της γης που πλάθει είναι κρυφός...»
νά που, ό,τι στάθη εφήμερο, σα σύγνεφο αναλιώνει,
νά που ο μέγας Θάνατος μου γίνηκε αδερφός!...

* Η Γεωργία Νούτσου επέλεξε μελοποιημένη ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη "Πού είσαι": Έβρεχε εκείνο το βράδυ, έβρεχε/ ανέβηκα τα σκαλιά, κανείς στην κάμαρα...

* Η Κατερίνα Μάιπα Γιάννη Ρίτσο, "Με τόσα φύλλα"

Γιάννης Ρίτσος - Μὲ τόσα φύλλα

Μὲ τόσα φύλλα σοῦ γνέφει ὁ ἥλιος καλημέρα
Μὲ τόσα φλάμπουρα νὰ λάμπει ὁ οὐρανὸς
Καὶ τοῦτοι μὲς στὰ σίδερα, καὶ κεῖνοι μὲς στὸ χῶμα
Καὶ τοῦτοι μὲς στὰ σίδερα, καὶ κεῖνοι μὲς στὸ χῶμαΣώπα, ὅπου νά ῾ναι θὰ σημάνουν οἱ καμπάνες
Αὐτὸ τὸ χῶμα εἶναι δικό τους καὶ δικό μας.
Κάτω ἀπ᾿ τὸ χῶμα, μὲς στὰ σταυρωμένα χέρια τους
κρατᾶνε τῆς καμπάνας τὸ σκοινὶ
προσμένουνε τὴν ὥρα,
προσμένουν νὰ σημάνουν τὴν Ἀνάσταση.
Τοῦτο τὸ χῶμα εἶναι δικό τους καὶ δικό μας
Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ μᾶς τὸ πάρει.
Σώπα, ὅπου νά ῾ναι θὰ σημάνουν οἱ καμπάνες
Αὐτὸ τὸ χῶμα εἶναι δικό τους καὶ δικό μας.

* Ο Γιάννης Σέρρας Μιχάλη Γκανά, "Γυάλινα Γιάννενα"

 

* Η Παναγιώτα Μαλάμη το" Μαραμπού" του Νίκου Καββαδία

Συγχαρητήρια και στο Β2 για τη συμμετοχή!

21 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι' αυτό.

Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά. Ετοιμάστηκε με ελάχιστα έξοδα και πολλή εθελοντική δουλειά, και είχε μεγάλη επιτυχία.
Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Τυνήσιοι και άλλοι πρέσβεις από χώρες της Μεσογείου υποστήριξαν την εισήγηση και η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε.
Τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε: «Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες και τη φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά "Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση".
(Πηγή: Σαν σήμερα)

 2013: Έτος Κ.Π. Καβάφη

«Ετος Κ.Π. Καβάφη» ανακηρύσσει το 2013 το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου ποιητή.

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863 - 1933) είναι ένας από τους σημαντικότερους έλληνες ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από έντονη συμβολιστική τάση και συνδυάζεται με λιτό λόγο αλλά διαχρονικά επίκαιρο.
Η ειρωνική διάθεση, αυτό που αποκλήθηκε καβαφική ειρωνεία, συνδυάζεται με την τραγικότητα της πραγματικότητας και αποτέλεσε το σημείο αναφοράς για πολλούς μεταγενέστερους ποιητές.
Το έργο του έγινε αντικείμενο μακρόχρονης μελέτης σε όλο τον κόσμο και ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, γιαπωνέζικα και σε πολλές άλλες γλώσσες.
Τον κεντρικό σχεδιασμό του προγράμματος δράσεων θα έχουν η Γεν. Δ/νση Σύγχρονου Πολιτισμού, η Διεύθυνση Γραμμάτων και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ ) και θα συνεργασθούν με το Ιδρυμα Ωνάση (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών) το οποίο έχει στη δικαιοδοσία του το πλήρες αρχείο του ποιητή, τις ξένες πρεσβείες χωρών στην Ελλάδα, τις Εδρες Νεοελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού των Πανεπιστημίων εξωτερικού στα οποία διδάσκεται ο Καβάφης, την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού και το Ελληνικό Ιδρυμα στην Αλεξάνδρεια, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, λογοτεχνικά σωματεία και άλλους φορείς.

(Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ)

 

21Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του Απαρτχάιντ, που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές.

Πλούσιο το υλικό και οι δραστηριότητες που θα μπορούσαν να αναδείξουν το θέμα του ρατσισμού καθώς και τρόπους αντιμετώπισής του.

John Lennon Imagine

 

Locomodo Χέρια σαν κι αυτά

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Ας απολαύσουμε κι ένα ωραίο βίντεο που συνθέσαμε με πίνακες ζωγραφικής εμπνευσμένους από τις Απόκριες!

Επίσκεψη στην έκθεση βιβλίου "1913-2013 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Κόνιτσας"

      

 Είχαμε την ευκαιρία με το Β1 και το Β2 να επισκεφτούμε την έκθεση βιβλίου για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Κόνιτσας, στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Αρρένων Κόνιτσας. Τα παιδιά άκουσαν με πολύ ενδιαφέρον τις πληροφορίες που μας δόθηκαν τόσο για την προεπαναστατική περίοδο όσο και για την απελευθέρωση της Κόνιτσας από τον ελληνικό στρατό με επικεφαλής τον λοχαγό Α. Παπανικολάου στις 24 Φεβρουαρίου 1913.

Πυρσογιαννίτες μάστορες στη Βοστίνα (Πωγωνιανή)

      Στη συνέχεια ξεφυλλίσαμε σπάνια βιβλία, λευκώματα και περιοδικά με αφιερώματα στην ευρύτερη περιοχή της Κόνιτσας, τους πρωταγωνιστές της εποχής κ.α. Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά για τη συνεργασία και τον ζήλο που επέδειξαν. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κύριο Δημήτριο Γιογλή για την κατατοπιστική παρουσίαση που μας έκανε.

Η υφαντική τέχνη σήμερα (Ηπειρος)

Η πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή  της ΕΤ3 "Του νερού τα παραμύθια", με αφορμή ένα ταξίδι στις ομορφιές της Ηπείρου, μας ξεναγεί σε ένα εργαστήριο υφαντικής στην Ελάτη Ζαγορίου. Εκεί, νέοι άνθρωποι ασχολούνται με την υφαντική τέχνη και μας παρουσιάζουν τον "κύκλο του μαλλιού".

Hπειρος (Β' Μέρος) 26/01/2013

     Επιπλέον, χειροτεχνική σχολή υπάρχει στο Μονοδέντρι Ζαγορίου. Στη Σχολή Υφαντικής – Κεντητικής - Ταπητουργίας, όπου φοιτούν μαθήτριες από 14 ετών και πάνω η φοίτηση είναι διετής. Aκολουθεί πρακτική εξάσκηση  ενός έτους και παρέχεται η δυνατότητα επαγγελματικής αποκατάστασης. Οι μαθήτριες έχουν τη δυνατότητα να  φιλοξενηθούν  δωρεάν, στο οικοτροφείο της Χειροτεχνικής Σχολής. Για εκείνες που δεν επιθυμούν να μένουν στο οικοτροφείο υπάρχει η δυνατότητα μετακίνησής τους με το λεωφορείο της Σχολής από και προς τα Ιωάννινα.  Τα υφαντά κατασκευάζονται με παραδοσιακούς αργαλειούς αποκλειστικά χειροκίνητους. Η σαϊτα οδηγείται από μηχανισμό που κινείται με το χέρι και σε συνδυασμό με τα πατήματα των ποδιών δημιουργεί το χειροποίητο ύφασμα. Τα κεντήματα πάλι δουλεύονται πάνω στον αργαλειό με τα δάκτυλα, όπου υφαίνονται ταυτόχρονα. Στις μαθήτριες εκτός των βασικών μαθημάτων διδάσκονται επίσης:

1. • Βασικά στοιχεία οικιακής οικονομίας.
   • Ανθοδετική σε αποξηραμένα φυτά της περιοχής.
   • Μαθήματα κοσμήματος - ζωγραφικής και διαφόρων διακοσμητικών κατασκευών.
   Έτσι αποκτούν  μια ευρύτερη μόρφωση, που θα τους χρησιμεύσει και για την επαγγελματική τους σταδιοδρομία αλλά και για την προσωπική τους ζωή.

Σχολικές τάξεις από όλο τον κόσμο!

Ο φωτογράφος Julian Germain μας μεταφέρει σε ένα "φωτογραφικό" ταξίδι στις τάξεις όλου του κόσμου!

Οι εικόνες είναι μοναδικές, αφού οι διαφορές είναι τεράστιες ανάμεσα στα σχολεία των απομακρυσμένων περιοχών της Ασίας και της Αφρικής και τα σχολεία των αναπτυγμένων χωρών της Ευρώπης.
 
Δημοτικό Σχολείο στην Γκαμπέλα της Αιθιοπίας
 Η Γκαμπέλα είναι ένα μικρό χωριό περίπου 420 χιλιόμετρα έξω από την Αντίς Αμπέμπα.

Οι αίθουσες είναι σε άσχημη κατάσταση και πολλά από τα παιδιά δεν καταφέρνουν να φτάσουν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι δάσκαλοι είναι απολύτως σεβαστοί σε αυτήν την περιοχή και τα παιδιά επιθυμούν πολύ να μάθουν.

 Δημοτικό Σχολείο Akamat Al Me'gab, στην Υεμένη

Αυτή η εικόνα είναι όλο και όλο το σχολείο. Ένα δωμάτιο στο δημοτικό σχολείο μιας ορεινής γεωργικής περιοχής στην Υεμένη. Η θέα από τα παράθυρα είναι εκπληκτική, δεν υπάρχει όμως ηλεκτρικό ρεύμα. Στο σχολείο φοιτούν παιδιά όλων των ηλικιών και λόγω του ότι βρίσκονται στην ύπαιθρο δεν υπάρχει πρόβλημα στο να φοιτούν από κοινού αγόρια και κορίτσια. Τέλος, εφαρμόζεται η αλληλοδιδακτική αφού τα μεγαλύτερα παιδιά βοηθούν τα μικρότερα.

Σχολείο στο  Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας
Αυτό είναι ένα τυπικό σχολείο για τα παιδιά της εργατικής τάξης. Όποιοςέχει χρήματα στη Βραζιλία στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολείο. Τα παιδιά σε αυτή την κατηγορία ζουν σε κοντινή εργατική περιοχή και είναι πολύ φτωχά.  Οι πόροι είναι ανεπαρκείς και είναι πολύ δύσκολο να πάνε αυτά τα παιδιά σε κάποιο Πανεπιστήμιο.

Το σχολείο Agnes-Miegl-Realschule στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας

Το σχολείο αυτό είναι ένα "κανονικό σχολείο" της εποχής, χαλαρό και φωτεινό με τα παιδιά να είναι ντυμένα νεανικά, της μόδας, με γκράφιτι στον τοίχο και τη νεανική κουλτούρα να εκφράζεται σε όλο το κτίριο.

Σχολείο Escolar Secundaria στου Tiracanchi του ΠερούΤο Tiracanchi είναι ένα μικρό χωριό στα βουνά, και το 25% από τα παιδιάμιλούν μόνο τη μητρική τους γλώσσα. Το  82% των πατέρων τους ήταν γεωργοί ή κτηνοτρόφοι, και μόνο το 46% είχε ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι εκπαιδευτικοί, καθώς κανένας από τον τοπικό πλυθυσμό δεν είναι αρκετά εκπαιδευμένος για να διδάξει και κανείς από τους καθηγητές της πόλης δε θέλει να έλθει σε αυτή την απομακρυσμένη περιοχή για να διδάξει με πολύ λίγα χρήματα.

 Βornago College, Ολλανδία 

Αυτό το Γυμνάσιο στην Ολλανδία είναι ένα κλασικό γυμνάσιο με τα παιδιά να απολαμβάνουν την ώρα της Γυμναστικής με διάφορα σπορ στο γκαζόν του σχολείου. 

Σχολείο στη Μαδρίτη της Ισπανίας

Τα παιδιά σε αυτό το σχολείο που διδάσκονται τη μέθοδο Suzuki, σε συνδυασμό με τη Φιλαρμονική της Μαδρίτης. Λόγω της υπογεννητικότητας στην Ισπανία, πολλά σχολεία απειλούνται με κλείσιμο. 

Δημοτικό Seaham, στο County Durham

Το σχολείο Jessore στο Μπαγκλαντές

Δεν  πρόκειται για μια στρατιωτική σχολή, όπως φαίνεται στην εικόνα, αλλά αυτή είναι η στολή τους. Το σχολείο είναι πολύ αυστηρό και πειθαρχημένοκαι τα περισσότερα αγόρια θέλουν να γίνουν γιατροί ή δικηγόροι. 

 Kuramo Junior College, στο Λάγος της Νιγηρίας

Γυμνάσιο  Min-Sheng στο Ταϊπέι, ΤαϊβάνΟι μαθητές αφού γευμάτισαν όλοι μαζί στην τάξη με το δάσκαλό τους,κάθισαν στα θρανία τους και πήραν έναν υπνάκο για 30 λεπτά. Ήταν σαν ένα μάθημα που προορίζεται μόνο για ύπνο, αφού είναι μέρος της κουλτούρας τους!  Στη συνέχεια, πήραν φρέσκο ​​αέρα 10 λεπτά με τα πόδια στην αυλή και μετά άρχιζαν πάλι το μάθημα. 

 Σχολείο Escuela Primaria Angela Landa στην Παλιά Αβάνα, Κούβα


Εκπαιδευτικό Συγκρότημα στη Ντόχα, Κατάρ



 Σχολείο για "high class" μαθητές στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσία

Πηγή: ipaideia.gr