Η διαθεματική δραστηριότητα που ζητήθηκε από τα παιδιά, μετά την ολοκλήρωση του κειμένου του Γ. Ιωάννου, ήταν να ρωτήσουν τους παππούδες, τις γιαγιάδες ή γνωστά τους πρόσωπα
μεγάλης ηλικίας να τους αφηγηθούν κάποιο έθιμο, δοξασία, παράδοση ή
τραγούδι του τόπου τους.
Όλα αυτά θα προσπαθήσουμε να τα καταγράψουμε σε ένα λαογραφικό αρχείο που συνεχώς θα εμπλουτίζουμε.
ΟΙ ΔΥΟ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΚΡΗΝΕΣ
 |
| ΟΙ ΔΥΟ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΚΡΗΝΕΣ |
Το χωριό μου είναι η Δροσοπηγή (παλ. Κάντσικο), ένα μαστοροχώρι με μεγάλη ιστορία. Δίπλα λοιπόν από την πλατεία του χωριού υπάρχει μια βρύση αποτελούμενη από δύο κρήνες πέτρινες. Εκεί τρέχει ασταμάτητα δροσερό νερό. Το νερό προέρχεται από φυσική πηγή και είναι πολύ καθαρό και διαυγές. Σύμφωνα με την παράδοση του χωριού, όποιος επισκεφθεί το χωριό και πιει νερό από αυτή τη βρύση θα παντρευτεί στη Δροσοπηγή.
Παναγιώτα Τσιλογιάννη Β2
ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΚΑΣΤΡΟ
Ο μύθος λέει ότι τα παλιά τα χρόνια, στην εποχή της τουρκοκρατίας, το σημερινό μεσαιωνικό κάστρο ήταν στην πραγματικότητα ένα φρούριο. Από εκείνο το σημείο, μπορούσαν οι ντόπιοι να δουν όλο τον κάμπο και τη χαράδρα του ποταμού Αώου. Λέγεται ότι υπήρχε μια σήραγγα η οποία έφτανε από το φρούριο μέχρι το ποτάμι κι έτσι μπορούσαν, σε περίπτωση επίθεσης, να φτάσουν γρήγορα στην χαράδρα του ποταμού και να κρυφτούν χωρίς να τους δουν οι Τούρκοι. Από αυτό το τούνελ, όπως αλλιώς λέγεται, σήμερα είναι εμφανές μόνο ένα είδος εισόδου. Και αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν τελικά είναι αλήθεια ή μύθος!
Ειρήνη Τζιάλλα Β2
